اخناتون، فرعون عاشق

آمونحوتپ چهارم در سال ۱۳۸۰ ق م بعد از مرگ پدرش آمونحوتپ سوم فرعون مصر شد.

او به اسم آمونحوتپ چهارم سلطنت را شروع کرد. بعد از آن دست به اصلاح دین مصری بر اساس پرستش یک خدای اصلی (آتون،خدای آفتاب) زد و به همین جهت اسم خود را به اخناتون (آتون راضی است) تغییر داد.

دوره او از بزرگترین ادوار هنری مصری است. وی سرودهای حماسی در ستایش آتون تصنیف کرد.این سروده‌ها نخستین شرح بلیغ درباره عقیده یکتاپرستی است.

اما ویژگی منحصر به فرد این فرعون که در وسط نمایشنامه رزمی اقتدار و تسلط مصر قدیم، همچون میان پرده‌ای از محبت و رأفت به شمار می‌رود،

عشق به همسر و خانواده است. اخناتون هفت دختر داشت و هیچ پسری برای او نیامده بود. با آنکه قانون به وی روا می‌داشت که از زن دیگری جانشینی برای خود پیدا کند. به این راه‌حل رضا نداد و چنان دوست داشت که نسبت به ملکه خود نفرتیتی وفادار بماند.

فرعون عاشق

یکی از زینت‌آلاتی که از آن زمان به ما رسیده است وی را به صورتی نشان می‌دهد که ملکه را در آغوش گرفته است.

نیز به نقاشان و مجسمه‌سازان اجازه داده بود تا تصویر وی را در ارابه‌ای نمایش دهند که به حالت شوخی و تفریح، با زن و دختران خویش در آن نشسته و از کوچه‌ها می‌گذرد.

در مجالس رسمی، ملکه پهلوی او می‌نشست و دست او را به دست می‌گرفت و دخترانش در پای تخت به بازی می‌پرداختند. زن خود را به عنوان «بانوی خوشبختی خویش و آن که آهنگ او قلب شاه را به شادی می‌آورد» توصیف کرده است. هنگامی که می‌خواست سوگندی یاد کند، چنین می‌گفت: به سعادتی که از ملکه و فرزندان او در قلب من ایجاد می‌شود.

برای اطلاعات بیشتر به جلد اول دایره‌المعارف فارسی، به سرپرستی غلامحسین مصاحب، صفحه ۶۹ و فصل هشتم(مصر) از جلد یکم تاریخ تمدن ویل دورانت (مشرق زمین گاهواره تمدن) مراجعه فرمایید.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.