کوتاه با جوانان: اخلاق و حسابداری

حرفۀ حسابداری نیازمند شاگردی‌کردن و احترام‌گذاشتن به پیشکسوت است. من پیشکسوت را فردی تعریف می‌کنم که سن یا سابقه‌اش از شما بیشتر است. حسابدار جوان با احترام گذاشتن به پیشکسوت رشد خواهد کرد. و مطمئن باشید که مدیر حسابرسی یا مدیر مالی در پاسخ به احترامی که گذاشته شده، به شما کمک می‌کند و دستتان را می‌گیرد. شاید در حرفه‌های دیگر این‌طوری نباشد، ولی حسابداری به‌شدت نیازمند اخلاق است، به‌شدت نیازمند احترام است و به‌شدت نیازمند شاگردی‌کردن است. این را فراموش نکنید.

حالا می‌خواهم شما را با آیین رفتار حرفه‌ای حسابداران آشنا کنم. این آیین به صورت کتاب توسط سازمان حسابرسی منتشر شده است. من تعریف آیین رفتار حرفه‌ای را از خود کتاب می‌خوانم. می‌گوید «اخلاق حرفه‌ای حاوی نظام ارزشی و باورهای جمعی صاحبان یک حرفه است که بر چگونگی رفتار، اعمال و مسئولیت‌های اعضای آن حرفه در مقابل جامعه، در مقابل یکدیگر و در مقابل اشخاصی که از خدمات شاغلین در آن حرفه استفاده می‌کنند حاکمیت دارد.»

خیلی مهم است، در حقیقت در این کتاب‌ها دارد به ما می‌گوید که ما به منظور دستیابی به هدف‌های موردنظر حسابداری باید این الزامات را انجام دهیم. اصول بنیادین رفتار حرفه‌ای ایران شش مورد است: درستکاری، بی‌طرفی، صلاحیت و مراقبت حرفه‌ای، رازداری، رفتار حرفه‌ای و اصول و ضوابط حرفه‌ای است. بنابراین من و شما باید همیشه مسئله‌ی اخلاق را در سرلوحه‌ی کار خود قرار دهیم.

خیلی وقت‌ها می‌شنوم مثلاً یکی می‌گوید: «من یک کاری را انجام دادم، فلان شخص نفهمیدید!» یا مثلاً یکی دیگر می‌گوید: «من تنخواه‌دار فلان‌جا بودیم،  مدیر مالی متوجه تخلف من نشد! » یا «من حسابدار بودم، یک سند زدم، رئیس حسابداری نفهمید!». ببینید همیشه این را نگذارید به حساب نفهم‌بودن طرف یا اینکه نفهمیده یا اینکه کنترل نکرده است. یک مقداری‌اش را هم بگذارید به این عنوان که آن شخص اعتماد کرده است.

 یک بخشی از این موضوع در مسائل مالی، بخش اعتماد است. یعنی فکر نکنید همیشه آن مدیر بالادست شما،‌ آدمی است که کنترل نمی‌کند. من اعتقادم بر این است در بالاترین سطح کنترل‌های داخلی، در یک سازمان حسابداری یا در یک جمع همکاری حسابداری، اعتماد است که همیشه حرف اول را می‌زند. و برای همین است که در حسابداری بر خلاف خیلی از شغل‌های دیگر، اعتماد از دست رفته به راحتی بر نمی‌گردد و امان از روزی که صاحب‌کار یا مدیر به حسابدارش بی اعتماد شود.

همانطور که قبلا در یادداشت اشتباهات حسابداران، مرزهای اخلاقی و آیین رفتار حرفه‌ای نوشته‌ام، یکی دیگر از مشکلات موجود در حرفه‌ی حسابداری، قبول نداشتن سواد و تجربه‌ی هم‌صنفان است. باید به یاد داشته باشیم، تخریب و کوچک کردن کار دیگر حسابداران، نه تنها باعث بی‌اعتباری حرفه می‌شود، بلکه کاری بسیار غیر اخلاقی است که باید از آن اجتناب کرد. امید است که حسابدار جوان با احترام به پیشکسوتان، اخلاق‌مداری و یادگیری نقد حرفه‌ای راهی تازه برای خود بیابد.

1 نظر
  1. فاطمه میرزایی می گوید

    ای کاش آموزش هاتون در این مبحث بیشترباشه و جزیی تر،مثلا آموزش نقد حرفه ای یا وقتی همکار یا مدیرما بی خلاقی میکنن واکنش صحیح ما چی باید باشه

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.